d'aquel vèrs la començança

de rason e la semblança

Qui de plan faire balança

de mal far serà sensat.

Joventut non se mesfisa

e l'amor lèva a sa guisa

sa talha, pertot ont nisa,

Cadun chincha e non s'avisa

que ne demòra endeutat.

L'Amor, coma la beluga,

d'un res met fòc a la bruga

e la flamba ven caluga,

A pena vos amaluga

que sentissètz lo rumat.

L'Amor es tot en falsièra,

pren lo mèl, daissa la cera,

per el se pèla la pera,

Mas es plasent son lanlèra

solament coacopat.

Amb lo diable se bigata

qui d'Amor tòca la pata

non s'estone qu'òm lo bata,

Tal que solament se grata

dins un res es escorjat.

L'Amor es de mala raça,

sens espasa nos estraça,

degun mai qu'el nos emmasca,

Tanlèu que l'Amor l'abraça

lo pus brave ne ven fat.

L'Amor partís coma una èga,

a son sol voler vos plèga,

vos tira de lèga en lèga

E vos escampa a detz lègas,

amorrat, ventre curat.

Qui per femna s'aventura

a dreit anar mal endura

tal qu'es dit en escritura,

Ne vendrà malaventura

se totis non vo'n gardatz.

Marcabrun, filh Marcabruna,

es nascut en tala luna

qu'Amor sap çò que desgruna.

Jamai non n'engarcèt una

ni s'engarcèt d'amistat.